Weinig wedstrijden op de skeelerkalender en een snel naderende winter. De trainingen zijn de laatste weken dan ook op het marathonschaatsen gericht. Een mooie gelegenheid ook om eens wat nieuws te proberen. Een wielerkoers is dat nieuwe! Afgelopen zondag reed ik mijn 3e koers. Het is allemaal nog wat onwennig. Een wielerpeloton is net even weer wat anders dan een peloton skeeleraars of schaatsers. Dus het is vooral een beetje de kat uit boom kijken en wat vertrouwen krijgen. Betekent wel dat ik net iets sneller aan de remmen zit dan de collega’s. En dus zit je zo weer achterin het peloton te fietsen. Vervolgens valt het niet mee om door het peloton weer snel voorin te komen.
Zondag in Noordbroek kon ik met 15km te gaan toch een mooie ontsnapping op touw zetten. In een groep van 4 was het volle bak rijden om het peloton voor te blijven. De voorsprong was nooit geruststellend, maar met een medevluchter wist ik toch uit de greep van de grote groep te blijven. Het sprintje vervolgens ging me wel goed af. En dus staat er zowaar een wielerkoers op mijn naam!
De skeelertrainingen hebben wel op een lager pitje gestaan. Wat dit gaat opleveren in de laatste wedstrijden zullen we komend weekeinde in Utrecht en Eindhoven wel ontdekken. Op 18 september wordt de laatste skeelerwedstrijd gereden. Een uniek evenement op Terschelling. Op een selectief parcours zal de wedstrijd over een afstand van 60km gaan.