Wij troffen elkaar vanochtend op een fietspad in de omgeving van Meppel. U op uw stadsfiets. Ik rustig cruisend op mijn racefiets. Toen ik nog circa 50 meter achter u reed keek u achterom. Zeker weten dat u mij zag! Wat u toen deed kan ik niet zo waarderen. Wellicht heeft u iets te veel het nieuws gevolgd de laatste tijd. Nieuws over fietsers en wielrenners die samen een fietspad moeten delen. En dat botst blijkbaar af en toe. Wat volgde was in mijn ogen een beetje provocerend: want u besloot om maar eens even midden op het fietspad te gaan rijden. Nu is dat niet zo’n groot probleem. Regelmatig moet ik langzamere fietsers passeren. Nee, ik heb geen bel op mijn fiets. Ik beperk mijn snelheid en roep altijd heel vriendelijk: pas op! Ik zie het verschil ook niet zo tussen een trrrringgg, trrringg van een fietsbel of een vriendelijke stem.  Wanneer ik dan de ruimte krijg bedank ik (op vriendelijke) wijze de mensen die ik passeer. Nooit geen problemen. Het fietspad is namelijk van ons allemaal. En samen lossen wij dat wel op!

U vond het op dat moment echter nodig meteen stampij te maken! Er was geen tijd om dankjewel te zeggen. ‘Kun je niet bellen? Je hoeft niet maar mij te roepen, ik ben geen koe’! Pardon!? Ik ben geen koe!? Die hadden we nog niet eerder gehoord!

Ik maak heel wat kilometers op mijn racefiets. Passer veel mensen. Een dergelijke reactie komt zelden voor. Mijn normale houding is dan dat ik het maar negeer. Vandaag kon ik dit niet negeren. Misschien moet ik mijn excuses maken voor mijn verwensingen die ik naar uw hoofd slingerde. Misschien. Wat ik meende het toch wel een beetje. Ik snap niet waarom u zich zo druk maakte. Volgens mij bent u ergens in de 70. Kunt genieten van een mooi pensioen. Lekker even fietsen in het zonnetje. Maar helaas, u vind het nodig om ruzie te maken met voorbijgangers! Dat kan ik moeilijk begrijpen.

Regelmatig vertel ik mijn dochter van 2,5 jaar oud het alom bekende: samen delen, samen spelen. Inmiddels begrijpt ze dat behoorlijk goed. Wellicht is dat voor u al dik 70 jaar geleden. Een herhalingscursus lijkt me geen vreemde optie.

Succes!

 Vriendelijke groeten,

Arjan

Van 2001 tot en met 2007 waren we ploeggenoten in de Nefit equipe. Niet toevallig een periode waarin ik de meeste overwinningen behaalde. We hebben dingen met elkaar gemeen en we zijn tegenpolen. Waarschijnlijk zorgde dat voor een goede balans. In de wedstrijden was er een bijzondere chemie. De samenwerking ging altijd zo’n beetje automatisch. Klinkt heel simpel, maar het is vrij uniek! Het leverde mij vele mooie overwinningen op. Ook Mompie pakte enkele mooie zeges, maar vaak cijferde hij zich weg.

Vanavond zal Mompie in zijn woonplaats Vorden zijn laatste skeelerwedstrijd rijden. Mompie bedankt voor al die mooie skeelerjaren!

17 juli: Waarde (66km)

23 juli: Vorden (60km)

24 juli: Otterlo

21 augustus: Hallum (100km)

11 september: Utrecht

12 september: Eindhoven

18 september: Terschelling (60km)

Eind oktober zal het schaatsseizoen weer beginnen. Na een lange periode van onzekerheid heb ik besloten toch nog minstens een jaar te gaan schaatsen. Na het afgelopen seizoen was de motivatie wel even verdwenen. Mijn licentie en baankaarten voor de training had ik al geannuleerd. Toch voelde het niet goed en dus gaan we nog even door. Heb er voor gekozen om in een nieuwe ploeg van mijn skeelersponsor Power-play.nl te gaan rijden. Een leuke ploeg met een mix van talent en ervaring.

Ondertussen is het wel tijd geworden om niet meer langer als full-prof door het leven te gaan. Op dit moment werk ik enkele uren in de week als freelancer voor de Meppeler Courant. Mijn wens is om als freelance sportjournalist steeds meer werk te krijgen. Een mooie uitdaging!

Arjan Smit, de man die zeven keer Nederlands Kampioen op de weg is geworden. En nog steeds gaat hij ervoor, nog steeds wil hij winnen. Zo gaat Arjan, hoewel hij niet de jongste meer is, weer net zo hard strijden voor zijn 8^e titel als dat hij dat voor zijn 1^e deed.

Maar het belangrijkste is volgens hem toch wel, dat je er een lekker gevoel aan over houdt: “Het gevoel dat je er alles aan hebt gedaan en dat je goed was, dat maakt een wedstrijd geslaagd.”

 En veel geslaagde wedstrijden zijn er zeker geweest, hoewel hij het de laatste jaren een beetje heeft laten liggen. Toen hij in 2006 voor het eerst 2^e werd, nadat hij zeven keer achter elkaar Nederlands Kampioen was geworden, was hij nog in topvorm, maar de jaren daarna had hij net te weinig getraind of was hij net wat te laat begonnen. Dit jaar gaat hij er weer vol voor: “Ik heb dit jaar weer erg veel motivatie om te winnen, ik richt me helemaal op het skeeleren.” En op de vraag waar die motivatie dan vandaan kwam, antwoordde Arjan: “Die motivatie komt voort uit de passie voor de sport.” Die passie heeft hij al van jongs af aan. Hij heeft eerst wel gevoetbald, zoals bijna alle jongens in Nederland, maar het skeeleren won het toch echt van de voetbal. Op z’n 11^e kwam de eerste skeelerlicentie in huis en die is er sindsdien niet meer uit geweest. De vraag rijst dan natuurlijk ook wanneer die licentie er niet meer zal zijn. Maar daar wil Arjan nog niets van weten: “Ik ga gewoon door, ik heb geen reden om te stoppen. Misschien is dit mijn laatste jaar, misschien ga ik nog 5 jaar door. We zien wel hoe het loopt.” Hoewel het wel verleidelijk is om te stoppen wanneer je nog echt goed bent, en je zo de eer aan jezelf houd, gaat hij dus toch gewoon door. Maar hij heeft geen extra druk om bijvoorbeeld nog één keer Nederlands Kampioen te worden. “Alle 7 overwinningen waren even mooi, dat zou de eventuele 8^ste ook zijn, maar de 8^ste is niet nodig. Ik ben wel apetrots en echt tevreden over de vorige jaren. Ik heb vorig jaar mijn 100^e overwinning behaalt, dat is genoeg en daar ben ik trots op. Dat wil niet zeggen dat ik er geen overwinningen meer bij wil halen, maar het heeft geen extra waarde als ik er nog één of meerdere zeges bij haal. Ik speel gewoon nog mee in de wedstrijden en heb er plezier in”.Toch denkt hij stiekem al wel een beetje aan wat hij na het skeeleren wil gaan doen. “Ik ben er wel een beetje over aan het nadenken. Ik ben de laatste vijf jaar prof geweest, dat kan niet zo heel erg lang meer. Ik ben me dus wel een beetje aan het oriënteren en heb een paar ideetjes, maar het is me nog niet helemaal duidelijk. Het lijkt me wel geweldig leuk om nog iets met skeeleren te doen, maar daar heb je niet veel opties. Je zou dan trainer moeten worden of gewoon iets met een ploegje, dat lijkt me wel heel leuk.”Arjan Smit kan niet alleen goed skeeleren, ook het schaatsen gaat hem goed af. Toch blijft skeeleren het mooiste voor hem.”De combinatie van het skeeleren en het schaatsen is wel bijzonder, niet veel mensen kunnen zeggen dat ze bij beide titels hebben”De finale van de World on Wheels van vorig jaar is gewonnen door Arjan Smit, maar of hij zich nu tot de favorieten moet rekenen, weet hij nog niet. “Het seizoen is nog niet begonnen, dus ik weet nog niet precies hoe ik en vooral mijn concurrentie er voor staat. Maar het parkoers ligt mij wel, het is niet al te technisch. Bij bepaalde parkoersen kan ik niet meer meekomen, de jongens die dan 10 jaar jonger zijn, hebben daar weer voordeel. Maar in Rijssen gaat het meer om kracht wanneer je tegen de helling omhoog sprint. Het ligt er dus vooral aan of ik mijzelf in de goede conditie krijg en hoe de concurrentie is en dan kan ik de laatste weken voor het NK zeggen of ik bij de favorieten hoor.”De nieuwe ploeg van Arjan Smit is jong, met uitzondering dan van Arjan zelf. In deze ploeg zit bijvoorbeeld ook Crispijn Ariëns, die het afgelopen jaar erg goed heeft gepresteerd. “Ik denk dat er voor hem en ook voor andere jongens, nog meer in had gezeten. Ik wil ze graag helpen nog meer overwinningen te halen. Ze zijn nog jong, maar ze zijn al wel ver, ik hoef ze niet veel te leren. Ik probeer dus vooral een soort wegkapitein te zijn.” Er zijn niet veel verandering in de ploeg ten opzichte van voorgaande ploegen, hoewel deze dus wel jong is. Ook is deze ploeg echt op het skeeleren gefocust: “We gaan dus echt 100% voor het skeeleren.”Zijn grote doelen dit seizoen zijn het NK in Rijssen en het Open NK in Hallum. “Bij die wedstrijden ga ik de week van te voren echt gas terug nemen in de trainingen en me goed focussen in de kop. Zo hoop ik goed te kunnen presteren, dat ik dus goed meekan in de wedstrijd en voor het podium kan gaan, of in ieder geval dat een ploeggenoot op het podium komt.” De verwachting voor de wedstrijd in Rijssen is volgens Arjan moeilijk in te schatten: ”Je moet de kracht van jezelf en de ploeg goed inschatten en niet te vergeten de kracht van de concurrentie. Het parkoers zit wel in mijn hoofd, samen met wat ideeën, maar het blijft lastig om dat van te voren te zeggen. Je moet gewoon op de wedstrijd inspelen.” En als je dat goed doet, en je een lekker gevoel aan de wedstrijd over houdt, omdat je goed was, is de wedstrijd voor Arjan geslaagd. “Het is natuurlijk wel zo, dat hoe beter het resultaat is, hoe positiever het gevoel ook is, maar het kan ook een goede wedstrijd zijn als je niet wint. Dat was ook zo in 2006, toen ik voor het eerst mijn titel weg moest geven. Ik was een van de betere in de wedstrijd, maar op het laatst was er gewoon een sneller dan ik. Je bent dan natuurlijk wel teleurgesteld, maar als de emoties wat zakken, en je gaat de wedstrijd analyseren, dan weet je dat je goed was, maar dat er net iemand beter was. Daar heb ik dan wel vrede mee.” “Het belangrijkste is gewoon om lekker te skeeleren en heel veel plezier te hebben.”

Morgen alweer een nieuwe wedstrijd op het programma, dan rijden we in ‘t Veld.

mooi plaatje van NLHank

 Zaterdag stonden we dan, na een lange reis, aan de start in Domburg. De eerste marathon van 2010 en dat op een lastige omloop. Al vroeg kwam ik in een kopgroep terecht, waar enkele ronden later ook ploegmaat Crispijn Ariens wist aan te sluiten. Bijna alle ploegen waren vertegenwoordigd en in strak tempo werd er een ronde voorsprong gepakt. In de finale was het kijken en wachten op de sprint. Crispijn liet zien over goede benen te beschikken en dus kozen we ervoor zijn sprint uit te spelen. In een zeer spannende finish wist hij de overwinning naar zich toe te trekken! Een goed begin van het nieuwe seizoen!

Afgelopen zaterdag hebben we voor het eerst met de gehele ploeg een training afgewerkt. De moraal is goed, iedereen kijkt uit naar de eerste wedstrijd! Maar dat doet de concurrentie natuurlijk ook. Het belooft een mooi seizoen te worden met een aantal sterke ploegen! Wij kunnen niets meer doen dan ons optimaal voorbereiden, en dat zullen we doen!