Archief voor oktober 2006

Het algemeen klassement ziet er na deze wedstrijd als volgt uit:

1 Jan Maarten Heideman 18pnt

2 Cedric Michaud 17pnt

3 Henk Angenent 14pnt

4 Arjan Smit 12pnt

5 Arjan Stroetinga 11pnt


bron: ksnb.nl:

Alsof er geen zomer heeft bestaan. Arjan Smit reeg vorig seizoen de overwinningen aaneen, ontpopte zich als de revelatie van het marathonpeloton. Zaterdagavond in Alkmaar ging hij in de vierde race van de Essent Cup gewoon weer verder met winnen.

Met een beetje mazzel, dat gaf de 28-jarige rijder uit Nijeveen ruiterlijk toe. Die mazzel heette eigenlijk Henk Angenent. De Elfstedenwinnaar nam een paar ronden voor het einde de kop en Smit nestelde zich keurig achter hem. ,,Daar kwam je goed mee weg’’, grapte Angenent na afloop. Smit kon het alleen maar beamen. ,,Vorige week in Utrecht zat het me tegen, nu zat het een keertje mee.’’ Nadat Angenent van het toneel verdwenen was, draaide de race in Alkmaar uit op een zinderende sprint. Voornaamste kemphanen: twee ploeggenoten. Smit van kop af, Cédric Michaud kort achter hem. De pogingen van de rappe Fransman om zijn teammaat te achterhalen op het laatste rechte eind, leverden niets meer op. Maar Michaud wilde ook wel juichen om de zege van Smit.
Afspraken waren er niet gemaakt binnen de Nefit-ploeg, vertelt Smit. ,,Daar doen we niet aan. Wie denkt de winst te kunnen pakken, moet dat proberen. En normaal is Cédric wel wat sterker in de massasprint, nu was ik het.’’ Dat Michaud nog vol aanging, vond Smit niet eens vreemd. ,,Als je toch één en twee gaat worden, maakt het niet meer uit wie op de bovenste trede staat en wie daarnaast.’’

Achter het succesvolle Nefit-duo - waarvan de ploeg ook nog eens glansrijk leider is in het ploegenklassement - was Douwe de Vries de beste van de rest. Hij hield in de sprint nog net Jan Maarten Heideman achter zich. Niet alleen de strijd om de winst drukte een stempel op de wedstrijd. Het gevecht om de punten in de race tegen degradatie was bijna van gelijkwaardige invloed. Het peloton, concludeerden de rijders opnieuw, is onrustig. ,,Iedereen is nu bezig met die punten, wil op een plek blijven zitten waar ze kans maken’’, vond Jeroen de Vries. De gevolgen waren duidelijk, stelde Rutger ter Laak. ,,Je ziet het aantal valpartijen. Om de haverklap lag er iemand op het ijs. En voorheen werd er dan nog wel eens wat gezegd of even rustig aan gedaan. Maar Ingmar Berga viel, en iedereen jakkerde door zonder op of om te kijken.’’ Het wordt tijd dat er ploegen wegvallen, meende Angenent. ,,Daar is iedereen het wel over eens. Dan krijg je in ieder geval wat minder drukte in het peloton.’’ Smit was het met hem eens. ,,Er is geen peil op te trekken. Zo zit je voorin, zo weer achterin. Het is constant in beweging.’’
En nadat vorige week in Utrecht nog een groep rondging, waakte iedereen daar in Alkmaar voor. De diverse ontsnappingspogingen leverden allemaal niets op. ,,Was niet alleen een kwestie van niet willen, maar ook van niet kunnen’’, vertelde Smit. ,,Het ijs was zo zwaar dat het bijna niet te doen was.’’
Het kwam hem zelf deze keer niet slecht uit. Smit gaat gewoon weer door met winnen. ,,Natuurlijk is het lekker die lijn door te kunnen trekken. In de eerste wedstrijd was ik al derde, dat geeft meteen een goed gevoel. Dan weet je dat het goed zit. Gelukkig bleek dat ook hier in Alkmaar.’’