Arjan Smit.nl

Nu de vorst is ingevallen zijn de ijsclubs uit Veenoord en Noordlaren weer in volle strijd voor de primeur van de eerste natuurijsmarathon. Al 14 jaar is de club uit Veenoord de eerste, maar vorig jaar lukte dat nog maar ternauwernood. Beide verenigingen hadden toen vrijwel gelijkertijd een ijsvloer klaar liggen, maar met name de rijders kozen uiteindelijk toch weer voor Veenoord.

Of dat dit jaar ook weer zal gebeuren valt te betwijfelen. Bij de vorige editie kwamen in Veenoord hier en daar de sintels nog door het ijs en de KNSB heeft inmiddels bepaald dat de ijsdikte minimaal 3 cm moet bedragen. De asfaltbaan in Noordlaren lijkt hieraan eerder te kunnen voldoen. Toch legt men zich daar in Veenoord niet zonder meer bij neer. De club meent op basis van de oudste rechten en wellicht uit nostalgische overwegingen toch ook nog een goede kans te maken.

Inmiddels (zondagmorgen) ligt er op beide banen een ijslaagje van 1 cm en is men drukdoende met sprenkelen om de vereiste 3 cm zo snel mogelijk te bereiken. Wellicht zou de eerste natuurijswedstrijd daarom maandag al plaats kunnen vinden.

Dinsdag gaat de Greenery Six van start. Het belooft dus een zware week te worden. Arjan ging mede daarom niet van start in Deventer. Er is hard getraind de afgelopen 2 maanden en de vorm lijkt goed te zijn. Nu hopen dat het de komende weken tot mooie resultaten kan leiden. In ieder geval staan er veel wedstrijden op het programma, en wie weet wat er nog op natuurijs verreden gaat worden! Arjan staat op scherp!

met dank aan: marathonschaatsen.nl

Het was weer eens echt winter in Deventer. Erwtensoep, chocolademelk, Dries van Wijhe, veel mutsen, Russische rijders, koude handen, vorst en het aankomende natuurijs hielden de gemoederen volop bezig. De marathonrijders krijgen het waarschijnlijk druk de komende periode. Niet alleen de Zesdaagse staat op het programma, maar ook diverse natuurijswedstrijden lijken vanaf midden volgende week de agenda’s te gaan beheersen. Maar daar doen ze het voor.

Het was te merken in de marathon in Deventer, waar weer hard werd gereden. Eén rijder stak er echter ook vandaag weer bovenuit: klassementsleider Michaud. Al in de openingsfase ging de Fransman in het oranje pak er alleen vandoor. Hij reed rondenlang vooruit, maar een uitloopronde was net iets te veel gevraagd. Dat lukte wel bijna het tweetal Jeroen de Vries en Kurt Wubben. Maar op het moment dat het ontsnapte duo de staart van het peloton in zicht kreeg, ging dit versnellen en liep de voorsprong weer zienderogen terug. Uiteindelijk werden de twee rijders toch weer opgeslokt door de massa. Andere uitlooppogingen waren daarna dikwijls een kort leven beschoren, maar hielden de wedstrijd voor het in grote getale opgekomen publiek wel levendig.

Michaud voelde zich blijkbaar ook vandaag erg sterk en ging in de eindfase nogmaals op avontuur. Hij kreeg in eerste instantie Jan van Oosterom met zich mee, maar die moest na enkele ronden buigen voor het geweld van de Nefit-rijder. Vervolgens probeerden Baars, Stam en Huitema de Fransman in de kraag te vatten, maar ook zij moesten hun poging staken. De voorsprong van Michaud was inmiddels opgelopen tot een halve ronde en het peloton keek machteloos toe hoe de klassementsleider doortastend zijn voorsprong verder probeerde uit te bouwen. Uiteindelijk was het Henk Angenent die hem toch nog wist te achterhalen en hem terugbracht in het peloton.

De eindsprint was daarna weer spannend. Heideman, Van Hest en Michaud nestelden zich in de laatste ronde op kop van het peloton. De Amerikaan KC Boutiette overtroefde in de laatste bocht echter alle rijders en eiste de overwinning voor zich op. Heideman werd tweede, Van Hest derde en bleef hiermee leider van het jongerenklassement. Michaud eindigde als vierde en behield het oranje leiderspak. Michaud’s ploeggenoot Erik Hulzebosch slaagde erin om zijn “groene pak” met succes te verdedigen. Hij won het dagklassement van de tussensprints en verstevigde zo zijn koppositie in het sprintklassement.

Flarden mist hingen over de Jaap Eden-baan in Amsterdam. Op een van de weinig onoverdekte banen in Nederland is het rijden op kunstijs nog een echte buiten-bezigheid. Maar het was prima schaatsweer zaterdagavond. Dat ondervonden ook de “gastrijders” van de langebaan die onder de indruk van de prestaties van marathonrijders op hun discipline nu de omgekeerde weg bewandelden. Bij de dames was ondanks eerdere toezeggingen van o.a. De Loor en Thomas alleen Marja Vis van de partij. Maar Mark Tuitert, Bob de Jong en André Vreugdenhil lieten niet verstek gaan en hielden zich voor de ogen van het in ruime mate toegestroomde publiek goed staande.

Er werd weer volop aangevallen in de wedstrijd in Amsterdam. Diverse rijders probeerden weg te komen maar veel succes leverde dit vooralsnog niet op. De aanvallen werden meestal snel tenietgedaan door het in rap tempo voortjagende peloton. Na ongeveer 25 rondes leek het wel te gaan lukken. Koen Lankhaar demarreerde uit de groep en kreeg René Ruitenberg, Peter Baars en Jan van Oosterom met zich mee. Langzaam werd een voorsprong van bijna een halve ronde opgebouwd, maar onder leiding van met name Erik Hulzebosch (groene pak) werd het viertal uiteindelijk toch weer achterhaald.

Na 40 rondes was het wel raak. Cedric Michaud, Joost Juffermans, Miel Rozendaal, Kurt Wubben en Lammert Huitema bouwden goed samenwerkend langzaam een steeds groter wordende voorsprong op. Met name de DSB-ploeg moest hierop het antwoord schuldig blijven, waardoor de aanval van Michaud op het oranje leiderspak van Jan Maarten Heideman een succes werd. Met nog 45 rondes te gaan was de missie hiervoor volbracht en hadden de vijf rijders het peloton achterhaald.

Angenent wederom aanvallend

Meteen hierop waren het Henk Angenent en Jeroen de Vries die hun strijdlust in deze wedstrijd beloond zagen. Doordat het peloton nauwelijks reageerde op hun ontsnapping duurde het slechts enkele ronden totdat ook zij het peloton op een ronde achterstand hadden gezet. Ook Peter de Vries, Ard Alderts en Jan Eise Kromkamp deden nog een verwoede poging om ook een uitloopronde bij te kunnen laten schrijven, maar ze kwamen net wat krachten te kort om dit te realiseren.

Jan Maarten Heideman won vervolgens de afspurt van het peloton, gevolgd door KC Boutiette en Peter de Vries. De finale werd ingezet door Miel Rozendaal. Solo reed hij weg uit de kopgroep van zeven rijders. Het was echter Michaud met in zijn kielzog Angenent die hem terughaalde. Michaud was vervolgens Jeroen de Vries (2e) en Henk Angenent (3e) de baas in de eindsprint. Het oranje pak kwam derhalve ook in bezit van Michaud, het groene sprintpak bleef bij Erik Hulzebosch en Roel van Hest behield als beste jongere het witte pak.

Van de langebaanrijders haalde alleen Bob de Jong het einde van de race. Hij dwong respect af door ondanks een achterstand door twee valpartijen op karakter de wedstrijd uit te rijden. KNSB topsport-coördinator Ab Krook, die zich regelmatig bij de marathons laat zien, sprak van een mooie interactie tussen langebaan en marathon: “De marathonrijders hebben de langebaanrijders wakker geschud en hun sport goed verkocht. Henk Angenent en Gretha en Jenita Smit hebben laten zien dat het huidige marathonschaatsen op een hoog niveau staat. Het tempo in de marathons ligt inmiddels zo hoog dat de marathonrijders wat dat betreft geen achterstand hebben. Voeg daar hun duurvermogen aan toe en je kunt de resultaten van Smit en Angenent verklaren. Andersom worden marathons voor langebaanrijders daardoor als training ook erg interessant. Ze zouden het daarom ook meer moeten doen. Als je ziet dat iemand als Tuitert vroegtijdig af moet haken dan zegt dat genoeg. Ik denk dat het goed voor de schaatssport is, voor zowel marathon als langebaan, dat er op deze wijze meer sportieve concurrentie ontstaat.”

Arjan cijferde zichzelf weg voor het teambelang, en met de overwinning van Cedric kan gezegd worden dat het een goede wedstrijd geweest is. De zesdaagse nadert en ook de vorm lijkt nog altijd iets te groeien. Binnenkort een voorbeschouwing op de zesdaagse!

met dank aan: www.marathonschaatsen.nl